target="_blank">Kur'an Kursu
Halk Ozanları
HALK OZANLARI
Köroğlu
XVII. yüzyıl, Osmanlı İmparatorluğu tarihinde merkeze bağlı olmayan teşkilatın iyice meydana çıktığı, buna karşılık, saraya bağlı, sadrazama bağlı beylerin, valilerin de yer yer başlarına buyruk olarak halka zulmedebildikleri bir devirdir.
İşte böyle bir devirde Bolu Beyi Süleyman Bey, kendisine bunca yıl hizmet etmiş seyislerinden birine fena halde kızarak gözlerine mil çekilmesini emretmişti. Bolu Beyi son derece katı yürekli, zalim bir adamdı. Her ne kadar kendisini sevenler araya girdilerse de dediğinden dönmedi. Buyruğunu vaktinde yerine getirmemiş olan zavallı seyisin gözleri kör edildi ve sıska bir ata bindirilerek kaleden dışarı atıldı.
Yaralı seyis at sırtında yolda kalınca sesini çok iyi tanıyan atının kulağına eğildi ve:
– Dünya bana zindan oldu, beni köyüme götür... dedi.
Az gittiler, uz gittiler, dere tepe düz gittiler, sonunda seyisin köyüne vardılar. Uzaktan at sırtında yığılı babacığının geldiğini gören on beş yaşındaki oğlu, ermiş yetmiş bir insan gibi onun ıstırabını anladı, koşup attan indirdi, anasının yanına getirdi. Seyis olanları “Hal ve keyfiyet böyle böyle” diye bir bir anlattı, oğulcuğundan öcünün alınmasını vasiyet ederek oracıkta ruhunu teslim etti.
Köroğlu, on beş yaşında ata bindi. Babasına verilen kır at canlandı, sıskalığı gitti, şahbaz bir hayvan oldu. Köroğlu, atına atladığı gibi dağlara çıktı. Kılıç kuşandı. Babasının intikamını almak üzere ant içti. Yolda rastladığı bir çobanın sazını alarak terkisine asmıştı. Kime rastlasa hayvanını durdurur, sazını eline alır, tıngırdatarak Bolu Beyinin zulmünü anlatırdı.
Her yerde aradığı bu zalim adama günün birinde rastlayacağını biliyordu. Giderek hayvanı rüzgar kesildi. Nerede bir yolsuzluk olsa köylü Köroğluna haber salardı. O da gelir, ortalığı düzene kordu.
Bir gün Çamlıbelde konaklamıştı. Bir kervancının, yolcularından bir genç adamı soyup döverek uçuruma attığını gördü. Bir kılıçta kervancının başını uçurdu. Öteki adamlar kendisine hayır dua ettiler. Uçurumdan çıkardığı genç yolcu ise:
“Hayatımı kurtardın, gayri ben senin kulun kölenim” dedi. Köroğlu onun adının Ayvaz olduğunu, kervanın da Bolu, Beyine yük götürdüğünü öğrenince Ayvazı yanına aldı. Beraber yola çıktılar.
Bir Köroğlu, bir Ayvaz, etrafı kasıp kavuran, fakir köylüyü haraca kesen zalim Bolu Beyini bulmaya çıktılar. Şehre yaklaştıkları sırada bir kale vardı. Sabahın bir vaktinde kale mazgallarından hazin bir şarkı duydular. Bu şarkıyla bir genç kız kendisinin Bolu Beyinin kızı olduğunu, babasının sırf kimseyi sevmesin diye kendisini oraya kapadığını göz yaşları içinde anlatıyordu. Köroğlu sazı eline aldı, kıza sabırlı olmasını, dönüşte kendisini kurtaracağını söyledi.
Boluya vardıklarında büyük bir alana halk toplanmıştı. Şenlikler yapılıyordu. Köroğlu elbise değiştirerek pehlivanlar arasına katıldı. Bir bir hepsini alt etti. Sonunda Bolu Beyi huzuruna çağırttı onu ve:
– Bre pehlivan, sen kimsin? Seni muhafızlarıma bey yaptım...dedi.
Köroğlu da: “İşte ben o gözlerini kör ettirdiğin seyisin oğluyum” diyerek kılıcını çaldığı gibi herkesin dehşet dolu bakışları önünde Bolu beyinin kellesini uçurdu ve halkı bir zalimden kurtardı.
Ondan sonra hemen Ayvazı gönderip kaleden Beyin kızını getirdi. Allahın emri, Peygamberin kavliyle kendine nikahladı. O tarihten sonra Bolu Beyi olarak halka adaletle muamele etti.
KÖROĞLU
Bolu denildiğinde akla ilk gelen; Köroğlu'dur. 16.YY. sonu ile 17.YY. başlarında yaşayan Köroğlu'nun asıl adı Ruşen Ali'dir. "Hey hey, benden selam olsun Bolu Beyi'ne..." diye başlayan pervasız haykırışı ve haksızlığa başkaldırışını anlatan hikayesi şöyledir:
Bolu Beyi bir at meraklısıdır. Seyisi olan Yusuf'u, güzel ve cins bir at aramaya gönderir. Yusuf ileride mükemmel bir at olacağına inandığı gösterişsiz bir tay bulup getirir. Bolu Beyi tayı beğenmez ve Yusuf'un gözlerine mil çektirerek yanından kovar. Yusuf köye döner ve olanları oğluna anlatır. Oğlu Ruşen Ali babasının intikamını almak için dağa çıkar. Ruşen Ali, Köroğlu diye anılacak, babasının öcünü almak, zalimliklerinin hesabını sormak için Çamlıbele otağ kuracaktır. Yurdun dört bir yanına kadar dağılan mücadelelerle, Köroğlu zalimlerin korkulu rüyası haline gelecektir. Köroğlu'nun mücadelesi "delikli demir" icat olup da "mertlik bozuluncaya" kadar sürer.
Sonuçta, her halk kahramanında olduğu gibi Köroğlu da fani dünyadan göçer, gönüllere girerek, dilden dile anlatılan bir efsane haline, destan haline gelir.
Ay Yansın Ağalar Güneş Tutulsun
Ay yansın ağalar güneş tutulsun
Parladı parladı çalın kılıncı
Oklar gıcırdasın ayyuka çıksın
Mevlanın aşkına basın kılıncı
Durmayın orada kargı kucakta
Dolansın yiğitler köşe bucakta
Bir savaş edelim kelle kucakta
Şehitler aşkına çalın kılıncı
Koç yiğitler melemeli dev gibi
Düşman kanı devrilmeli dağ gibi
Dest vurun avını almış bey gibi
Haykırı haykırı çalın kılıncı
Koç yiğitler bu kış burda kışlasın
Yılan dili eğri hançer işlesin
Kafir düşman el'amana başlasın
Kaçanı göndermen basın kılıncı
Koç yiğitler düğün bayram eylesin
Küheylan kişnesin aygır oynasın
Kazanlarda adam kanı kaynasın
Esir etmek yok ha çalın kılıncı
Yürü yiğit beyler namımız kalsın
Kelle getirenler bahşişin alsın
Öldürün atların hep yayan kalsın
Yaya kalana da çalın kılıncı
Koç Köroğlu girdi meydan almaya
Nara vurup düşmanına dalmaya
Yemin ettim yedi derya dolmaya
Doldurun denizi basın kılıncı
Ayvaz'a Övgü
Yataktan kalkmış bir aslan
Gelir horlayı horlayı
Buluttan çıkmış ay gibi
Gelir parlayı parlayı
Döne, seyreyle Ayvaz'ı(1)
Sim bilekli o zorbazı
Cılbatmış Kara Kabtaz'ı(2)
Gelir gürleyi gürleyi
Şimdi görürsün kendini
Gülden kırmızı rengini
Görmedim bunun dengini
Gelir gürleyi gürleyi
Döne, Ayvaz bunun adı
Geldi bu meydanın tadı
Köroğlu'nun bir evladı
Gelir zorlayı zorlayı
Ayvaz'ı Göresim Geldi
Benden selam eylen Bolu Beyi'ne
Göndersin Ayvaz'ı göresim geldi
Muhabbeti düştü gönlüm evine
Göndersin Ayvaz'ı göresim geldi
Eyerleyip Kıratıma binmeden
Alayları bölük bölük bölmeden
Bolu şehri ateşlere yanmadan
Göndersin Ayvaz'ı göresim geldi
Şimdi Kıratıma biner aşarım
Karadeniz gibi kaynar coşarım
Sinesine eğri kılıç döşerim
Göndersin Ayvaz'ı göresim geldi
Gürzün kösteğini kola takmadan
Koç Kıratı sağa sola yıkmadan
Bolu şehrin ateşlere yakmadan
Göndersin Ayvaz'ı göresim geldi
Ben de Köroğlu'yum yolum salasın
Koç yiğide arz ettirem sılasın
Depretmeden demir yayın, cıdasın
Oğlum Ayvaz, seni göresim geldi
|
|||
|
|
Benden selam olsun Bolu Beyi' ne
Benden selam olsun Bolu Beyi' ne
Çıkıp su dağlara yaslanmalıdır.
Ok gıcırtısından kalkan sesinden
Dağlar seda verip seslenmelidir.
Düşman geldi tabur tabur dizildi
Alnımıza kara yazı yazıldı.
Tüfek icat oldu mertlik bozuldu
Eğri kılıç kında paslanmalıdır.
Köroğlu düşer mi yine sanından,
Ayırır çoğunu er meydanından,
Kırat köpüğünden , düşman kanından
Çevrem dolup şalvar ıslanmalıdır
|
|
|
Çar Köşe Fani Dünyada
Çar köşe fani dünyada
Koç yiğitler olmasaydı
Dünyayı zulmet alırdı
Ağlayanlar gülmeseydi
Dünyayı zulüm alırdı
Gün doğmaz öyle kalırdı
Aşıklar mecnun olurdu
Sevdiceğin' görmeseydi
Sevdiğim karşımda salın
Bilmez misin aşık halin
Yare gönderdiğim gülün
Yapracığı solmasaydı
Vur a koç Köroğlu vur a
Yar derdi ne derman ara
Ölüme bulurdun çare
Emir Hak'tan olmasaydı
Dağlar Duman Oldu
Pınar başında bulanır
Sende çok mallar talanır
İner ovayı dolanır
Dağlar duman oldu
Çayır çimen oldu
Ben yari görmedim
Halim yaman oldu
Hiç ovaya inmedin mi
Gam, gussadan doymadın mı
Aşk oduna yanmadın mı
Dağlar duman oldu
Çayır çimen oldu
Ben yari görmedim
Halim yaman oldu
Yaz görmemiş kışa benzer
İçmiş de sarhoşa benzer
Dert görmemiş başa benzer
Dağlar duman oldu
Çayır çimen oldu
Ben yari görmedim
Halim yaman oldu
Köroğlu serinden geçti
Ayvaz gelip bundan göçtü
Aşkın dolusundan içti
Dağlar duman oldu
Çayır çimen oldu
Ben yari görmedim
Halim yaman oldu
|
|
|
Eğer Kendülerde Erlik Var İse
Eğer kendülerde erlik var ise
Gelsin döğüşelim Bolu Beyleri
Kanından susayıp candan geçerse
Gelsin döğüşelim Bolu Beyleri
Atına binende eyledi dizgin
Alayları çatıp eyledi bozgun
Leşine kondurmak isterse kuzgun
Gelsin döğüşelim Bolu Beyleri
Koç yiğitleri aldım da yanıma
Keskin kılıcımı çaldım belime
Serimden geçmişim bakmam ölüme
Gelsin döğüşelim Bolu Beyleri
Karşımda durana kalmaz kararım
Doğrulup gelene yoktur zararım
Ya şehitlik ya gazilik dilerim
Gelsin döğüşelim Bolu Beyleri
Ala sadağımı sundum özüme
Hezaran kalkanım aldım dizime
Köroğlu der kan göründü gözüme
Gelsin döğüşelim Bolu Beyleri
Gele Zor Bezirgan Beri Gel Hele
Gele 'Zor Bezirgan' beri gel hele
Bir kule yaptırak baş-baş üstüne
Seçilsin yiğitler seninle bile
Dolmalı deryalar leş-leş üstüne
Gele 'Dağıstanlı Hasan'ım gele
İniver meydana, dev gibi mele
'Hoylu'nun dadını acep kim ala
Koymayın bu şehri taş-taş üstüne
Gele 'Deli Hasan' in bu meydana
Ejderhalar gibi ateş saçsana
Bu Acem'i vurup öte geçsene
Doldur dereleri leş-leş üstüne
Gele 'Demirc'oğlu' ne durdun orda
Tenbihe hacet mi sen gibi merde
'Hoylu Bey' düşürdü beni bu derde
Birkaç kale yapın baş-baş üstüne
Gele 'Han Ayvaz'ım bade içelim
Koç yiğide kanlı gömlek biçelim
'Hoylu' ölmüş, candan, serden geçelim
Keselim Acem'i baş-baş üstüne
Gele cümle leşker, beri gel beri
Koyalım bu yola can ile seri
Çamlıbel Dağı'na dönmezsem geri
Kalırsa bu iller taş-taş üstüne
Ben de Köroğlu'yum, böyledir emrim
Gün doğandan gün batana kararım
Bugün bu meydana ben de inerim
Şöyle bir cenk edek, yaz kış üstüne
Gelin Hey Ağalar Çekin Kılıncı
Gelin hey ağalar, çekin kılıncı
Arap atla, koç yiğidin günüdür
Göğüs verip, arka verip, nal atan
Sırma çullu küheylanlar günüdür
Cenk kurulup cıda, oklar atanda
İki leşker birbirine katanda
Kötülerin yakasından tutanda
Yılan dilli dal hançerin günüdür
Gelin hey ağalar vurup geçelim
Koç yiğide kanlı gömlek biçelim
İki saat al kızıl kan içelim
Bunda koç yiğidin şanı günüdür
Hay n'olanda Koç Köroğlu n'olanda
Ara yerde kurt koyuna dalanda
At vurulup yiğit yaya kalanda
Teke şekli Şam kılıcın günüdür
Göğsün Düğmele Düğmele
Üç güzeller indi çaya
Cemalin benzettim aya
Keten gömlek memen soya
Göğsün düğmele düğmele
Çaya indi allı gelin
Al dudağı ballı gelin
Keten gömlek dallı gelin
Göğsün düğmele düğmele
Saçları kat kat örülür
Al dudağa bal sürülür
Yel vurur memen görünür
Göğsün düğmele düğmele
Köroğlu neden titrersin
Akıl baştan al gidersin
Çamlıbel'de seyredersin
Göğsün düğmele düğmele
Gözlerin Sevdiğim Kırat
Gözlerin sevdiğim Kırat
Seherde gelir geçersin
Şah ordusunda bir civan
Uyarmaz, alır kaçarsın
Dilersin haktan dileğin
Ab-Zemzemden sulağın
...................
Dolusun içip gidersin
Gördükte düşman alayın
Kodurmaz asılı yayın
Şikar almış şahinleyin
Parlayıp geçip gidersin
İrgür aşıkı dostuna
Buluşun çeşm-i mestine
Düşmüşsün gemin üstüne
Köpüğün saçıp gidersin
Köroğlu, bekle yerini
Giymiştir demir yeleği
Gidi düşmandan arzuyu
Haklayıp çarpıp gidersin
CANLI İZLE
kabe i muazzama
Hava Durumu
Diğer iller için tıklayın.
dini bilgiler
2. Allah'ın meleklerine inanmak
3, Allah'ın kitaplarına inanmak
4. Allah'ın peygamberlerine inanmak
5.Ahiret gününe inanmak
6. Kader ve kazaya inanmak
6. Kade-i ahire
NAMAZIN FARZLARI Dışındakiler :
1. Hadesten taharet
2. Necasetten taharet
3. Setr-i avret
4. İstikbal-i kıble
5. Vakit
6. Niyet
İçindekiler :2. Kıyam
3. Kıraat
4. Rukü
5. Sücud
ABDESTİN FARZLARI
2. Kolları dirsekleriyle beraber yıkamak
3. Başının dörtte birini meshetmek
4. Ayakları topuklarıyla beraber yıkamak
GUSLÜN FARZLARI TEYEMMÜMÜN FARZLARI Aktif: 7
Bugün: 124987
Dün: 124939
İçerik Rss - Haberler Rss
Tasarım ve Programlama: Omnportal